Modderfiguur

Bijna met de billen in de blubber

Helder verhaal | 13 maart 2023

Een van de fijnste dingen aan ondernemen, vind ik de vrijheid. Vrijheid om mijn tijd in te delen. Om zelf te bepalen wanneer ik naar buiten loop voor een frisse neus. Wanneer ik – introverte modus aan – informatie consumeer, oplaad en werk aan de ontwikkeling van mijn bedrijf achter de schermen. En wanneer ik mijn dappere-dodo-broek aantrek, netwerk, nieuwsbrieven verstuur en dat soort ‘enge, zichtbare’ dingen doe.

Helder momentje

Vandaag nam ik mijn heldere momentje letterlijk. Na een grijze, sobere ochtend, vielen de zonnestralen (eindelijk) op mijn bureau. En ik weet het, ik weet het… ‘er bestaat geen slecht weer alleen slechte kleding’. Maar laat het nou zo zijn dat ik persoonlijk toch wel echt fan ben van zon en warmte en exponentieel minder enthousiast word van kou en regen. Dus ik greep mijn kans. Hup, schoenen aan en gaan.

Avontuur

Als je mij kent, dan weet je het: ik ben niet van de ‘gebaande paden’. Het geasfalteerde rondje om de golfbaan had ik inmiddels wel gezien (die komt met hardlopen binnenkort weer aan de beurt). Dus ik koos voor achteraf paadjes langs het water en door het groen. Avontuur. Oog in oog met een reiger. De wind in de haren.

Smeuïge brei

Alleen waren -met alle regen van de afgelopen dagen-  de paadjes veranderd in een zachte, smeuïge, bruine brei. Tel daar de windkracht weet-ik-veel van deze ochtend bij op en tada: een mega blubber power palooza. Dapper stapte ik tóch het pad op… Om erachter te komen dat de stevige zool van mijn wandelschoenen toch niet 100% uitglij-bestendig was. Ik had me er eerlijk gezegd vantevoren al bij neergelegd dat ik ergens in de avontuurlijk route wel op mijn bips in de modder zou belandden. De wandeling op de spannende paadjes was mij het risico op een modderbroek en extra gedoe absoluut waard geweest.

Slipcursus

Was ik stoïcijns en stug in hetzelfde tempo, op dezelfde manier doorgelopen, dan had ik met moeite constant moeten bijsturen. Tegen de natuurlijke beweging in. Als je wel eens in de auto hebt gezeten op een gladde weg, dan weet je: dat gaat fout. Dán was ik inderdaad uitgegleden. Misschien wel meer dan één keer. En man, dat had me veel energie gekost. Had ik vroegtijdig de weg naar huis ingezet. Mét modderbroek. Maar… mijn bips en broek bleven keurig netjes schoon en droog. Juist door mee te bewegen, door er de lol van in te zien en soms bijna vooruit te schaatsen, genoot ik met een grote glimlach op mijn gezicht van mijn glibberige wandeling.

Welk pad kies jij?

En nu hoor ik je denken: ‘Ok, good for you, maar wat heb ik hier aan?’ Want laten we wel zijn, voor jou was het natuurlijk een veel interessanter verhaal geweest als ik wel een ‘modderfiguur’ had geslagen 😉 Daar komt ie: Ik weet zeker dat je dit herkent. Je hebt jezelf iets voorgenomen. Ha! Na (al dan niet lange twijfel, voorbereiding, wikken en wegen) kies je – joepie joepie- voor het paadje dat jij wilt bewandelen. Waarvan jij denkt: spannend maar dit wil ik! Dag dag geasfalteerde route die je al zo lang zo goed kent, hallo nieuw avontuur (baan, relatie, hobby, zelfontwikkeling, verhuizing, huisdier, project, jouw ding). Je hebt amper een stap op je avontuurlijke pad gezet. En daar, in no time, zijn ze. De obstakels, modder en andere uitdagingen, waar jij mee te dealen hebt als op je nieuwe pad wil blijven.

Wat kost het je én wat levert het je op?

Wat ga je doen met jouw droompad en met je obstakels? Volgens mij heb je (minstens) vier opties:

Optie 1 | Als de wiedeweerga terug naar je geasfalteerde pad. Je zal nooit weten wat je op het andere pad was tegengekomen.

Optie 2 | Stilstaan tot in de eeuwigheid of tot de omstandigheden magisch makkelijker zijn geworden natuurlijk (spoiler alert: er komen altijd nieuwe barrières).

Optie 3 | Stug doorlopen, ontkennen dat de obstakels er zijn en ondertussen flink tegensturen. Jij bent in beweging, maar ook in gevechtsmodus met jezelf. Deze optie kost een hoop energie, is moeizaam en de kans dat je onderuit gaat en met je billen in de modder beland is nog steeds aanwezig, misschien wel extra groot.

Optie 4 | De uitdaging aangaan, go with the flow, meeglibberen en af en toe een licht tikkie bijsturen, en je open stellen (al dan niet met grote glimlach) voor de mogelijkheid op een vieze broek… en een goed verhaal.

Alles wat de moeite waard is, heeft een prijskaartje. Soms is het letterlijk geld. Veel vaker nog is het spijt, tijd, energie of het risico om te vallen (en weer op te staan). Het risico om je kwetsbaar op te stellen, om hulp te vragen, jezelf echt te laten zien – ook als dat spannend voelt. Welke optie kies jij?

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Lees ook deze artikelen

Tussen ratio en emotie

Luister jij naar je hoofd of je hart als het gaat om het nemen van beslissingen? En is dat verschil eigenlijk wel zo groot als we denken?

Hoe ga jij om met veranderingen?

Als er iets is waar je van op aan kan in het leven, dan is het dat -vroeg of laat- alles verandert. Veranderingen raken twee van onze grote pijnen: angst voor het onbekende en verdriet van het loslaten. En omgaan met pijn… oei! Daar zijn wij als mens niet altijd even goed in.

Wat voel jij bij Engelse drop?

Ons verstand verbindt concepten aan elkaar die op zich niets met elkaar van doen hebben. Nuttig, want zo leer je ‘Hey, misschien kan ik beter niet naakt door de brandnetels rollen’ zonder het zelf uit te proberen. Maar onze manier van associëren heeft ook een keerzijde. Een verhaal over Engelse drop.